Negocjacje dotyczące reguły jego zrealizowania były choć długie natomiast zawiłe. Pozycjonowanie stron spierano się między innymi o to, kto będzie uprawniony do głosowania. Zaledwie pod koniec 2009 roku parlament w Chartumie sformował prawne warunki do tego referendum, jakie dokonano w styczniu owego roku. Wygrali stronnicy niepodległości południa Sudanu. Głosowanie to nie dostarczyło statyczności zaś pokoju. Władze w Dżubie od łysków zmagają się z wewnętrznymi rebeliami, między innymi generała George’zaś Athora, jaki zbuntował się po tym, jak w kwietniu 2010 roku stracił wybory na gubernatora sowitego w złoża ropy naftowej wschodniego poziomu w Dżonkali. Terror na pograniczu z Ugandą rozpowszechnia Armia Bożego Protestu. Południowosudańscy politycy nie opanowują podejrzeń, że za wieloma zamieszkami sterczy nordowy sąsiad, wykorzystujący mozaikę etniczną południa, dokąd banalnie skłócić ze sobą sąsiednie plemiona. O postępowaniach „władzy powierzchownych” powiadał przed referendum Salva Kiir. Poza faktorami wewnętrznymi egzystuje jeszcze inny odpowiedzialny wzgląd stronienia przez południe zbrojnej batalii z północą. Niedawny blitzkrieg w Abyei pokazał, iż armia południowosudańska nie ma sposobności w umownej komparatystyki z wojskami Al-Baszira. Tęskni jej bolesnego uzbrojenia – czołgów a artylerii. Północ panuje także w powietrzu, co poświadczyły bezkarne ataki w maju na Abyei. Pozycjonowanie sumuje się, iż Chartum ma od ponad 40 do 80 płatowców walecznych i kilkadziesiąt uzbrojonych śmigłowców. W razie paroksyzmu sporu południowcy musieliby szybko skrzyżowań do działań partyzanckich. Salva Kiir możliwie wartościuje sytuację a nie chce kampanii z północą. Agencja AP podparła słowa eksponent USA przy ONZ Susan Rice, która wyraziła fatygujże, że dla własnych korzyści politycznych władze w Chartumie uradziły przez nieusystematyzowany czas okupować Abyei. Pokazuje na owe wypowiedź Al-Baszira dla Reutersa: „Abyei jest ziemią północnosudańską. Nie odwołamy się stamtąd”. Doniósł on samą rozkaz o podejściu łącznej administracji, na której czele wystawał południowiec Deng Arop Kuol z tłumu Dinka Ngok.